Alma de Chiapas is ontstaan uit een persoonlijk verhaal en een bijzondere periode in mijn leven. Dit project komt niet alleen voort uit mijn liefde voor reizen, maar ook uit een zeer sterke persoonlijke band met Mexico. De familie van mijn vrouw komt uit Ocosingo en Tuxtla Gutiérrez, in het hart van Chiapas, en ik heb ook banden met Veracruz aan de Golfkust. Dankzij deze roots heb ik een Mexico leren kennen dat je van binnenuit beleeft — door het dagelijkse leven met de inwoners te delen, familiemaaltijden, lokale feesten en de tradities die deze regio’s hun ziel geven.

Door de jaren heen heb ik tientallen reizen gemaakt naar Chiapas en de rest van Mexico. Elk verblijf heeft mijn band met dit land verdiept. In San Cristóbal de las Casas dwaalde ik door geplaveide straatjes met kleurrijke huizen en markten waar traditionele textielkunst elke kraam verlicht. In Ocosingo ervoer ik het rustigere ritme van een provinciestad, dicht bij indrukwekkende Maya-sites zoals Toniná. In Tuxtla Gutiérrez voelde ik de energie van de hoofdstad van Chiapas en ontdekte ik de spectaculaire Sumidero-kloof. In Veracruz genoot ik van de oceaan, de muziek en een andere kant van Mexico — meer Caribisch, maar even levendig.

Deze herhaalde reizen hebben me geleerd dat er niet één Mexico bestaat, maar duizenden. Bij elk bezoek had ik het gevoel iets nieuws te ontdekken: een afgelegen waterval zoals El Chiflón, een inheems Tzotzil-dorp waar eeuwenoude tradities nog voortleven, of een eenvoudige maaltijd gedeeld rond koffie die in de bergen van Chiapas wordt verbouwd. Elk van deze momenten voedde mijn nieuwsgierigheid en mijn verbondenheid met dit land, tot het punt waarop ik de behoefte voelde om ze ergens vast te leggen.

Het was de COVID-lockdown die alles in gang zette. Zoals zoveel mensen zat ik plots zonder mogelijkheid om te reizen, opgesloten in een eentonige dagelijkse routine. In die stilstand keerden mijn gedachten terug naar Mexico: de herinneringen kwamen krachtig terug — de watervallen, de markten en de ruïnes die verborgen liggen in de jungle. Ik voelde de behoefte om die momenten opnieuw te beleven, ze niet te laten verdwijnen en vooral om ze te delen. Als ik niet meer fysiek kon reizen, dan kon ik tenminste reizen via het schrijven en anderen uitnodigen om me te volgen via mijn verhalen.

Zo werd Alma de Chiapas geboren: eerst als een persoonlijk dagboek en later als een blog open voor iedereen. Hier probeer ik geen onpersoonlijke lijst van plaatsen of aanbevelingen te maken. Mijn doel is dubbel: mijn ervaringen op een eerlijke manier delen, met al mijn emoties en favoriete momenten, en tegelijkertijd praktische gidsen aanbieden voor wie een reis naar Chiapas of de rest van Mexico voorbereidt. Ik wil dat deze blog zowel een bron van inspiratie als een nuttige reisgenoot is — iemand die richting geeft en tegelijk ruimte laat voor persoonlijke ontdekking.

Voor mij is Alma de Chiapas een manier om eer te bewijzen aan een regio en een land die mij zoveel hebben gegeven. Het is ook een uitnodiging aan reizigers: om Mexico te ontdekken met nieuwsgierigheid, respect en openheid, en verder te kijken dan clichés om de echte rijkdom van het land te ontdekken.